MojaWyspa.co.uk - Polski Portal Informacyjny w Wielkiej Brytanii. Polish Community in the UK
Polska strona Wielkiej Brytanii
Forum Polaków w UK

Przeglądaj tematy

Powstanie Warszawskie - ocena historyka.

 

Postów: 3

odpowiedz | nowy temat | Regulamin

_Wasaty_Marian_

Post #1 Ocena: 0

2016-07-30 11:50:35 (3 lata temu)

_Wasaty_Marian_

Posty: 95

Mężczyzna

Konto zablokowane

Z nami od: 21-07-2016

Skąd: Manchester

Jak zwykle może być to przyczynek do gownoburzy, jednak bym prosił wcześniej poczytać i pomyśleć.

Za GW.

Milion Zakładników Powstania Warszawskiego.

Rozmowa Prof. Andrzejem Leonem Sową


Dla niektórych decyzji Kopańskiego trudno znaleźć wytłumaczenie. Nie poinformował np. KG o tym, że alianci odmówili przerzucenia do Polski brygady spadochronowej gen. Stanisława Sosabowskiego oraz przeprowadzania nalotów swojego lotnictwa na niemieckie pozycje w Warszawie, a przecież wielu oficerów KG właśnie od tego uzależniało decyzję o powstaniu.
- Polscy politycy i wojskowi od dawna zabiegali o taką pomoc, jednak Brytyjczycy przekazali informację, że zrzut brygady i naloty nie są możliwe z powodów technicznych. Taka operacja zakończyłaby się jedynie mnóstwem ofiar. Kopański obawiał się, że ta informacja mogłaby odwieść Komorowskiego od wydania rozkazu walki. Depesze do kraju konstruował więc tak, by z ich treści wynikało, że sprawa nie jest do końca przegrana, a rozmowy z dowództwem aliantów trwają. Zgadzam się, że trudno usprawiedliwić takie postępowanie.

Jak dalece Kopański oderwany był od rzeczywistości, pokazały wydarzenia po upadku powstania, gdy od dowództwa AK domagał się zachowania gotowości do wywołania powstania powszechnego. Po tej straszliwej klęsce, hekatombie ludności...

A jak wytłumaczyć postawę Okulickiego? Sosnkowski w czerwcu 1944 r. wysłał go do Warszawy, m.in. po to, żeby pilnował przestrzegania jego koncepcji, czyli niepodejmowania otwartej walki z Niemcami. Tymczasem przybycie Okulickiego do Polski okazało się momentem przełomowym dla decyzji o powstaniu.

- To kolejny przykład nielojalnej postawy wobec przełożonego. Gdy tylko Okulicki pojawił się w Warszawie, parł do powstania, wywierając presję na Komorowskiego i innych oficerów KG. Nie mógł oczywiście tak z dnia na dzień narzucić swojego zdania "Borowi" i gen. Pełczyńskiemu, którym podlegał, ale w końcu mu się udało. Najważniejszą rolę odegrał tu Pełczyński, szef sztabu i szara eminencja w Komendzie Głównej. To on tak naprawdę dowodził AK i jego głos okazywał się decydujący.

Do przełomu doszło 21 lipca. Bez udziału innych oficerów KG spotkali się generałowie Komorowski, Pełczyński i Okulicki. Dwaj ostatni wystąpili z wnioskiem, żeby AK zdobyła miasto. Po dyskusji "Bór" zaakceptował pomysł. Klamka zapadła, a Komorowski jedynie poinformował o tej decyzji KG. Można było już tylko dyskutować, kiedy i jak rozpocząć walkę.

Większość historyków niezbyt wysoko ocenia kwalifikacje "Bora", ale także niektórzy oficerowie KG otwarcie go krytykowali. Szef łączności AK płk Kazimierz Pluta-Czachowski "Kuczaba" uważał, że nie miał ani autorytetu, ani pojęcia o planowaniu operacji wojskowych.

- Trudno się z tym nie zgodzić, "Bór" nie miał nawet wyższych studiów wojskowych, ukończył tylko szkołę piechoty i kawalerii jeszcze jako żołnierz armii Austro-Węgier. W okresie międzywojennym był wprawdzie zawodowym oficerem kawalerii, ale głównie sportowcem. Jego możliwości dowodzenia były ograniczone. Pierwszy komendant AK gen. Stefan Rowecki "Grot" nawet nie korzystał z jego pomocy przy planowaniu operacji. Komorowski był jego zastępcą, ale odpowiadał wyłącznie za kontakty z innymi organizacjami konspiracyjnymi, przede wszystkim prawicowymi. Z pewnością nie był odpowiednim człowiekiem na swoim miejscu.

To dlaczego po aresztowaniu "Grota" wódz naczelny postawił właśnie na niego?

- W wojsku liczy się starszeństwo, a Komorowski miał najwyższy stopień w KG AK, był generałem brygady. Cieszył się bardzo dobrą opinią przełożonych, w tym "Grota". Jako oficer niekojarzony przed wojną z sanacją na pewno był dla rządu w Londynie wygodny politycznie. Ważne było jednak także to, że znał okupacyjne realia i AK. Przerzucanie kogoś z Zachodu nie miałoby sensu. Słabości "Bora" ujawniły się dopiero po przejęciu przez niego dowodzenia całością AK.

Pana książka to kolejny głos w niekończącej się dyskusji, czy powstanie miało sens. Dla wielu spór jest nierozwiązywalny, ale "Kto wydał wyrok na miasto?" od pierwszej strony wręcz krzyczy: "To nie miało sensu!".

- Nie przygotowałem książki z zamiarem wpisywania się w dyskusję o sensie powstania. Praca ma charakter naukowy. Każda moja teza jest oparta na materiale źródłowym powstałym prawie wyłącznie w trakcie opisywanych wydarzeń. Jeżeli moje tezy są prawdziwe, to spór jest rozwiązywalny. Jeżeli nie, to proszę o przedstawienie wiarygodnego materiału źródłowego, który z nimi koliduje. Przeciwstawne do moich tezy budowane były głównie na zawodnym materiale wspomnieniowym, z reguły powstałym wiele lat po wojnie, a część z nich przyjmowano nawet bez próby ich uzasadnienia.

"Dla kogo zabraknie granatów, niechaj bierze do ręki kamień, łom czy siekierę i tym zdobywa broń dla siebie" - nie mieści mi się w głowie, że mówił to pułkownik dyplomowany odpowiedzialny za życie 40 tys. ludzi szykujących się do walki. W poniedziałek w tygodniku "Ale Historia" rozmowa z prof. Sową o Antonim Chruścielu "Monterze", wojskowym dowódcy powstania warszawskiego



Milion zakładników powstania warszawskiego
AK nie miała szans, by toczyć w Warszawie otwartą walkę z Niemcami. Okulicki i ludzie, którzy parli do walki, uznali po prostu, że światem może wstrząsnąć wyłącznie tragedia mieszkańców stolicy

Do góry stronyOffline

Cytuj wypowiedź Odpowiedz

Post #2 Ocena: 0

2016-07-30 12:57:28 (3 lata temu)

Uczestnik nie jest zarejestrowany

Anonim

Tysiącom młodych, ktorzy walczyli, czesc i chwała.

Ich dowódcy natomiast skazali ich na pewna smierc znaczaco redukując elitę narodu. sprowokowali Niemców do mordów na cywilach (rzeź Woli), unicestwienia miasta, ułatwili robotę następnemu okupantowi czyli Sowietom.

A politycznie ten zryw nie miał żadnego znaczenia, Teheran juz sie odbył, na Jalte wpływu nie wywarł, losy Polski juz były postanowione.

Do góry stronyOffline

Cytuj wypowiedź Odpowiedz

Wielim

Post #3 Ocena: 0

2016-07-30 20:14:23 (3 lata temu)

Wielim

Posty: 5109

Mężczyzna

Z nami od: 03-09-2013

Skąd: Londyn

"Za GW"
To wystarczy za komentarz , Marian jesteś żałosny

Do góry stronyOffline

Cytuj wypowiedź Odpowiedz

Post #4 Ocena: 0

2016-07-30 20:27:36 (3 lata temu)

Uczestnik nie jest zarejestrowany

Anonim

Andrzej Leon Sowa

profesor nadzwyczajny, Katedra Najnowszej Historii Polski

Prowadzone zajęcia dydaktyczne:

Historia Polski XX w. do 1945 – wykład, seminarium dyplomowe. Dzieje ustroju i administracji XX w. – wykład, Ustrój Polski współczesnej – wykład, konsultacje dla doktorantów.

Zainteresowania badawcze:

Autor prac dotyczących Polski szlacheckiej. Zajmuje się stosunkami polsko-ukraińskimi w XX w. oraz różnymi zagadnieniami z historii Polski XX wieku. Obecnie pracuje nad planami strategicznymi Armii Krajowej (1942-1944) oraz kampanią 1939 r. Wypromował trzech doktorów i ponad 90. magistrów.
Wykaz publikacji:

Książki :
6. Historia polityczna Polski 1944-1991, Kraków 2011, s. 769.
5. Cz. Brzoza, A.L. Sowa, Historia Polski 1918-1945, Kraków 2006, [część 2: Państwo polskie i Polacy w drugiej wojnie światowej] s. 493-686.
4. Od Drugiej do Trzeciej Rzeczypospolitej (1945-2001), Kraków 2001, s. 416 (Wielka Historia Polski, t. 10) [Wznowienie, jako:] Wielka Historia Polski. T. V, Cz. II : Od Drugiej do Trzeciej Rzeczypospolitej (1945-2001), Kraków – Warszawa 2003, s. 409-804.
3. Stosunki polsko-ukraińskie 1939-1947, Kraków 1998, Towarzystwo Sympatyków Historii, ss. 339.
2. U progu wojny. Z dziejów spraw wewnętrznych i polityki zagranicznej II Rzeczypospolitej, Kraków 1997, Towarzystwo Sympatyków Historii, ss. 318.
1. Świat ministrów Augusta II. Wartości i poglądy funkcjonujące w kręgu ministrów Rzeczypospolitej w latach 1702-1728, Kraków 1995, Nakładem Biblioteki Jagiellońskiej, ss. 195.
Artykuły:
19. Stosunki polsko-ukraińskie na Wołyniu i w Galicji Wschodniej w latach 1918-1945 [w:] Kto tego nie widział, nigdy w to nie uwierzy…, Zbrodnia wołyńska. Historia i pamięć. Materiały edukacyjne. Warszawa 2013 [Instytut Pamięci Narodowej], s. 6-15.
18. Ewolucja koncepcji operacji „Burza” (1943-1944), w: Myśl i polityka. Księga pamiątkowa dedykowana profesorowi Jackowi Marii Majchrowskiemu, red. nauk. B. Szlachta, Kraków 2011, t. 3, ss. 109-118
17. Sprawa polska w okresie I wojny światowej – stan badań w: „przemyskie Zapiski Historyczne”, R. XVI-XVII, Przemyśl 2010, s. 39-57.
16. Kwestia ukraińska w okupowanej Polsce na łamach „Biuletynu Informacyjnego” (1940-1944) w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi pod red. J. Stolickiego,
M. Ferenca i J. Dąbrowskiego, Kraków 2010, s. 305-333.
15. Prof. dr Józef Andrzej Gierowski jako rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego (1981-1987) w: Profesor Józef Andrzej Gierowski jako uczony i nauczyciel. Materiały z konferencji dedykowanej pamięci Profesora i wspomnienia o nim, „Prace Historyczne”, XL, Wrocław 2008, s. 21-34.
14. Władysław Konopczyński – badacz czasów najnowszych w: Władysław Konopczyński 1880-1952. Materiały z posiedzenia naukowego PAU w dniu 21 czerwca 2002 r., Zebrał i opracował Józef Andrzej Gierowski, Kraków 2005, ss. 35-41.
13. Akcja „Wisła” w polskiej historiografii – aktualne problemy badawcze, w: Akcja „Wisła”, pod red. J. Pisulińskiego, Warszawa 2003, s. 12-25.
12. Kwestia ukraińska w planach operacyjnych Armii Krajowej, w: „Dzieje Podkarpacia”, tom III, Krosno 1999, s. 297-307.
11. Kraków pod okupacją hitlerowską. Stań badań., w: Kraków w czasie II wojny światowej. Materiały sesji naukowej z okazji dni Krakowa w roku 1991, Kraków 1992, s. 9-25.
10. Mniejszości narodowe II Rzeczypospolitej, w: Rzeczpospolita wielu narodów i jej tradycje, Kraków 1999, s. 193-205.
9. Postawy społeczności ukraińskiej w okresie kampanii wrześniowej 1939 r., „Krakowskie Zeszyty Ukrainoznawcze”, t. I, 1993, s. 167-172.
8. Kraków i krakowskie we wrześniu 1939 r. w świetle historiografii, „Krzysztofory”. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, 1990, nr 17, s. 7-13.
7. Stosunki polsko-rosyjskie w opiniach ministrów Augusta II. Refleksje o kształtowaniu się mechanizmów zależności, Śląski Kwartalnik Historyczny „Sobótka”, 1992 nr ½, s. 155-162.
6. Die Finanzielle Lage Polens vor der Gruendung der Heilligen Liga (bis 1684), „Austro-Polonica”, 1983, tom 3, 285-309.
5. Wilno – Grodno, wrzesień 1939, „Universitas”, 1989, nr 6/7, s. 3-8.
4. Polscy i litewscy ministrowie Augusta II. Próba porównania, Śląski Kwartalnik Historyczny „Sobótka”, 1982, z. ¾, 449-455.
3. Wpływ doświadczeń okresu panowania Jana III Sobieskiego na postawy ministrów Augusta II, Śląski Kwartalnik Historyczny „Sobótka”, 1980, z. 2, s. 411-420.
2. Hierarchie wartości w świetle poglądów ministrów Augusta II, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Historyczne nr 66, 1980, s. 19-33.
1. Rola zamków województwa krakowskiego w XVII wieku (do 1660 roku) , „Studia Historyczne”, 1977, z. 4, s. 541-564.

Ale to przeciez niewazne, prawda? Wazne ze rozmowe przeprowadzil redaktor z GW i to juz profesora dyskredytuje.
Bo tak rzecze Wielim, a jak powszechnie wiadomo, Wielim ma monopol na prawde.
Oraz kulture i savoir vivre.

Do góry stronyOffline

Cytuj wypowiedź Odpowiedz

 

Dodaj ogłoszenie

dodaj reklamę »Boksy reklamowe

Tanie promy Anglia- Francja

Najtańsza linia promowa UK-Francja! Kliknij żeby sprawdź ceny...

Tylko £16.70 za paczkę UK-Polska

Paczki do Polski - Najniższa cena, solidny serwis od drzwi do drzwi, ubezpieczenie w cenie

Ogłoszenia


 
  • Copyright © MojaWyspa.co.uk,
  • Tel: 020 3026 6918 Wlk. Brytania,
  • Tel: 0 32 73 90 600 Polska,