Forum dyskusyjne

As we grow up, we learn that even the one person that wasn't supposed to ever let you down, probably will.

You will have your heart broken probably more than once and it's harder every time.

You'll break hearts too, so remember how it felt when yours was broken.

You'll fight with your best friend.

You'll blame a new love for things an old one did.

You'll cry because time is passing too fast, and you'll eventually lose someone you love.

Be truthful and honest with those around you or who you work with because you might need them one day.

So, take too many pictures, laugh too much, and love like you've never been hurt because every sixty seconds you spend upset is a minute of happiness you'll never get back.

Pięknie powiedziane. Proponuję otworzyć dyskusję lingwistyczną nad zdaniem: "You'll fight with your best friend." Odbieram to w ten sposób, że: "będziesz walczył przeciwko najlepszemu przyjacielowi" tak więc powinno być nie "with" ale "against" ponieważ czasownik "to fight" łączy się frazeologicznie ze słówkami:
"for" - walczyć o coś
"against" - przeciwko czemuś
lub bez dodatków: "to fight Andrew" = zwalczać Andrzeja
"to fight with Hitler" byłoby więc kalką słowną zwrotu "walczyć z Hitlerem" a w rezultacie po angielsku oznacza jednak "walczyć u boku Hitlera"

A wracajac do dyskusji na temat "fight with" i "fight against"... Nie ma niczego niepoprawnego w wyrazeniu "fight with". Andrew Bird, tutaj nie chodzi o walke ani wojne. Tutaj chodzi o klocenie sie z najlepszym przyjacielem. Zdania takie jak "i am fighting with my boyfriend" czy "I used to fight with my parents" sa jak najbardziej poprawne i uzywane na porzadku dziennym. Nie wyobrazam sobie, zeby ktos powiedzial "I am fighting against my parents", no chyba zeby byli po przeciwnych stronach na froncie wojennym.
To powinno pomoc.
http://www.scribd.com/doc/2033012/Phrasal-Verb

sluszna uwaga

to fight - walczyc/bic sie/klocic sie

They fight like cats and dogs (= fight or argue very angrily and violently).
They’re always fighting – I don’t know why they stay together.
They fought with (= on the side of) the North against the South.

to have a fight with sb - klocic sie z kims
to fight to do sth
to fight for sth
to fight sb/against sb
to fight about/over sth - klocic sie o cos
to fight sb/sth off - odeprzec/zwalczyc/opierac sie czemus

klocic sie - argue, quarrel, fight, have an argument/quarrel/fight

They’ve been arguing from the moment they walked in the door.
I wish you two would stop quarrelling.
My parents had a big argument last night.

+ z kimś
with sb
They are always arguing with each other.
She’s always quarrelling with her sister.

+ o coś
about/over sth
Paul and Rachel always seem to be arguing about money.
Let’s try not to fight over the children.

UWAGA quarrel, fight i argue

Czasowników quarrel i fight używamy mówiąc o kłótniach głośnych i długich, zwykle dotyczących spraw mało ważnych:
If you two boys don’t stop quarrelling, you can go straight to bed.
They are fighting about whose turn it is to do the dishes.

Czasownik argue odnosi się do sporu łagodniejszego w formie, ale poważniejszego:
Most evenings we would sit in the kitchen arguing about politics.


moze, to pomoze

A ja uwazam ze forum jest po to aby kazdy mogl sie wypowiedziec..A pan A. jest z cala stanowczoscia osoba ciekawa

Wracając do tematu: "marcinb" potwierdza moją tezę:
They fought with (= on the side of) the North against the South.
Tak jest w wielkich słownikach brytyjskich i tego się trzymajmy.
Dlatego "to fight with my best friend" znaczy "walczyć u boku mego najlepszego przyjaciela (pomagając mu w walce ale nie występując przeciko niemu). Nie porównujmy się do języka potocznego, gdyż oryginalnie, bardzo zresztą udany i filozoficznie ciekawy wpis Pana "ParaDox" jest typową refleksją literacką, więc nie może mieć wtrąceń potocznych, co jest błędem warsztatu literackiego. Jednak nie wstyd to, gdyż mówimy tu o bardzo zaawansowanej znajomości języka. Przypominam, że nie należy również posiłkować się artykułami gazetowymi ani wypowiedziami radiowymi i telewizyjnymi, a zwłaszcza wypowiedziami polityków, za wyjątkiem Królowej Anglii wypowiadającej się oficjalnie (są na wysokim poziomie literackim).

Moja ocena tekstu Pana "ParaDox":
jest to bardzo poprawny tekst z użyciem gramatyki łacińskiej, charakterystyczny dla Celtów (Irlandczyków), Niemców, Polaków i Włochów. Podobnie pisał Konrad (przypominam, że nazywał się Konratowski i pochodził z Polski). W języku angielskim trwa spór między gramatyką łacińską a germańską. Wbrew pozorom Niemcy obecnie używają gramatyki łacińskiej (reforma Marcina Lutra i stworzenie Hochdeutsch na zamku w Wartburgu podczas wygnania), natomiast gramatyka germańska przetrwała w języku angielskim. Pamiętajmy, że do wieku XX elity Anglii mówiły po francusku i niemiecku, angielski był w pogardzie jako język gminu. W mojej ocenie my, Polacy, możemy w znacznym stopniu przyczynić się do udoskonalenia języka angielskiego, gdyż nie mamy naleciałości języka potocznego. Główną różnicą gramatyki łacińskiej od starogermańskiej jest stosowanie słówek pomocniczych i rozkład wypowiedzi na zdania wielokrotnie złożone o zamkniętych grupach tematycznych podmiotu i orzeczenia. Było to charakterystyczne dla starożytnych Rzymian, którzy stworzyli Anglię. Oddzielanie zdań słówkami spójnikowymi lub innymi było ściśle przestrzegane przez starożytnych Greków, któzy byli potem elitą literacką Rzymu. Powoduje to większa precyzję wypowiedzi. Jednak z czasem ludy germańskie popsuły łacinę, co możemy przeczytać w tekstach rzymskich historyków.
Podaję przykład:
Eng / Ger: I see my friend comming
Eng / Lat: I see my friend who comes (lub that comes).
Poniżej cytat z Pana "ParaDox":
"As we grow up, we learn that even the one person that wasn't supposed to ever let you down, probably will."
Bardziej ludowo brzmiałoby to po angielsku:
As you grow up you learn people will let you down, even if you never supposed them to do so.