Strach przed lataniem

Wielu z nas ma głęboko w pamięci najsłynniejszą chyba (choć nie największą) katastrofę w dziejach rodzimego lotnictwa z 1980 roku, kiedy to lecący ze Stanów Zjednoczonych
IŁ-62 „Mikołaj Kopernik” rozbił się kilka kilometrów od lotniska na warszawskim Okęciu. W katastrofie „Kopernika” straciła wówczas życie słynna piosenkarka – Anna Jantar. Niewielu już pamięta, że wśród ofiar było też między innymi 22 członków amatorskiej reprezentacji USA w boksie. Gdyby zaś zapytać przeciętnego Polaka z czym kojarzy mu się Las Kabacki, to zapewne wielu odpowiedziałoby, że z tragiczną katastrofą samolotu pasażerskiego. Miała ona miejsce dokładnie 9 maja 1987 roku, kiedy to w upadku samolotu PLL LOT 5055 zginęło 183 ludzi. Podobno do osiągnięcia przez maszynę pasa startowego zabrakło wówczas... 15 sekund. W obu przypadkach winnych tragedii oczywiście nie znaleziono, choć dla wszystkich było wtedy jasne, że zawinił system geopolityczny, którego jednym ze skutków był monopol Związku Radzieckiego na sprzedaż samolotów w Polsce. Feralny IŁ-62 był po prostu zwykłym, wciśniętym nam gruchotem.

Wojskowe tajemnice
Katastrofy zdarzają się jednak także zupełnie nowym i nowoczesnym samolotom, o czym świadczyć może chociażby niedawny wypadek polskiego transportowca wojskowego CASA C-295. Jak wiadomo, w wypadku, który wydarzył się nieopodal Mirosławca, zginęło 20 żołnierzy, w tym wysokiej rangi oficerowie. Na ironię zakrawa fakt, że wracali oni z Warszawy z konferencji poświęconej bezpieczeństwu lotnictwa.



- Samoloty C-295 CASA, produkcji hiszpańskiej są bardzo bezpiecznymi maszynami i wypadki z ich udziałem zdarzają się rzadko - powiedział major Michał Fiszer. Dodał jednak, że maszyny te są w polskiej armii niezwykle silnie eksploatowane. Po tym nieszczęśliwym wydarzeniu prezydent ogłosił trzydniową żałobę narodową, zaś premier przypomniał, że jest to trzecia pod względem liczby ofiar tego typu katastrofa w naszym kraju.
Katastrofy samolotów wojskowych zazwyczaj nie pociągają za sobą tak licznych ofiar, jak te z udziałem setek pasażerów, ale za to często niebezpieczeństwo, które wywołują, zagraża nie dziesiątkom lecz setkom ludzi. Podział katastrof lotniczych na cywilne i wojskowe jest o tyle uzasadniony, że jakkolwiek wieści o większości katastrof samolotów cywilnych docierają raczej niezwłocznie do opinii publicznej (z wyjątkiem katastrof w takich krajach, jak Rosja czy Chiny, w których obowiązywała lub obowiązuje cenzura), to jednak katastrofy wyłącznie samolotów wojskowych często ukrywane bywają jako tajemnica wojskowa również w krajach demokratycznych.